Welke gezonde burger wil een kunsthart, hersenchirurgie of aan de dialyse?

Een blog van Klaartje Theunis, coördinator ouderenzorg, en Roel Van de Wygaert, stafmedewerker bij Zorgnet-Icuro

Geen enkele natuurlijk. Tenzij die burger wordt geconfronteerd met, respectievelijk, hartfalen, afasie ten gevolge van een cerebrovasculair accident, of chronisch nierfalen… U en ik zouden in dat geval met alle kracht op zoek gaan naar een arts en  een ziekenhuis, die snel en efficiënt de noodzakelijke zorgen bieden, liefst met enige garantie op succes.

Hetzelfde geldt voor woonzorgcentra. Voor 80% van de bewoners gaat het dan wel niet om wenszorg, toch is deze zorg kwalitatief goed in Vlaanderen. De woonzorgcentra dragen bij aan de levenskwaliteit en zinvolheid van het leven van ouderen, op een moment dat hun kwetsbaarheid zo is toegenomen dat een verblijf in hun eigen vertrouwde omgeving op de helling komt te staan, ondanks de vaak intensieve steun van betrokken mantelzorgers. Nog geen drie maanden voor mensen de stap naar een woonzorgcentrum zetten, zouden ze er meestal “nooit van z’n leven” naartoe willen. Van de ouderen die dan toch, willens nillens, de stap zetten, zegt een  groot deel drie maand later dingen als: “Had ik dit geweten, ik had het veel vroeger gedaan”.  Ook kinderen zijn, na de soms moeilijke maanden van vertwijfeling die aan de beslissing voorafgaan, blij dat hun ouders die stap hebben gezet. De tevredenheidsmetingen bevestigen dat.

Daarmee willen we niet zeggen dat alles in de woonzorgcentra peis en vree is. Er worden fouten gemaakt, vaak kan (en moet) het beter. Maar over all spreken we over een sector die dapper verder roeit, vaak tegen de stroom in, én met resultaten die mogen gezien worden…

Het discours rond ‘liever thuis’ is eigenlijk een fake discours. Uiteraard is iederéén het liefste thuis, wanneer die thuis een aangename en omarmde plek is. De laatste tien jaar werden thuiszorg en woonzorg meer en meer uitgebouwd als complementaire, en samenwerkende zorgvormen. Het is de logica der dingen dat ouderen ‘zo lang als mogelijk’ thuis leven, en dat woonzorg  op de voorgrond komt wanneer thuis kwaliteitsvol leven (tijdelijk) niet meer mogelijk is.  We moeten als samenleving evenwel durven nadenken over hoe we deze gegarandeerde, kwaliteitsvolle en betaalbare zorg en dienstverlening die we in Vlaanderen aan onze  ouderen kunnen bieden, binnen aanvaardbare financiële grenzen houden voor alle betrokkenen.

Vlaanderen is sinds 1 januari 2015 inhoudelijk en financieel bevoegd over woonzorg en thuiszorg voor ouderen. Thuisverpleging blijft (voorlopig?) federale bevoegdheid. Het is aan ons allen om bruggen te blijven bouwen om zo samen de meest adequate zorg te bieden aan een groep kwetsbare burgers.  We moeten daarbij de  betaalbaarheid bewaken voor de burger, naast de maatschappelijke betaalbaarheid en het financieel leefbaar klimaat voor de zorgorganisatie, zodat er ook voldoende op kwaliteit kan worden ingezet.

De gemiddelde kwaliteit  in de sector is goed.  Toch is er zeker nog ruimte voor verbetering.  Zo kan er nog meer gestreefd worden naar tevredenheid en klachtenbehandeling. Als Zorgnet-Icuro zijn wij ook zelf aan zet. Wij bepleiten een doorgedreven  transparantie en excellentie.  Het kwaliteitssysteem Prezo Woonzorg is daarvoor ons antwoord.

De uitdagingen voor de toekomst zijn groot. Het is aan de zorgaanbieders, de mantelzorgers, de ouderen zelf  om samen met de hele overheid en de maatschappij de handen in elkaar te slaan en er samen tegenaan te gaan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s