Dagboek (deel 4/4): Het leven zoals het is in wzc Sint-Carolus (Kortrijk)

Stafmedewerker ouderenzorg Karolin Vannieuwenhuyse liep vier dagen mee in een woonzorgcentrum en schrijft haar ervaringen uit in vier korte blogs. Vandaag deel 3.

Vandaag ontmoet  ik Katrien, medewerker sociale dienst.  Zij geeft mij de nodige uitleg bij het verloop van een opname. Ik heb het geluk dat die dag net familieleden langs komen in voorbereiding van een opname. De dame in kwestie was al een tijdje in kortverblijf in St. Carolus en woont nu in een flat. Zij kan in de loop van volgende week in het woonzorgcentrum komen wonen. Het zal een hele opluchting zijn voor de familie die al drie jaar de zorg op zich neemt en gaandeweg merkte dat het niet meer lukt in de flat. Mevrouw haar dementie maakt het moeilijk om haar alleen te laten.  Ze belt meerdere keren per dag en nacht naar de medewerkers van het woonzorgcentrum en lijkt enorm verward.  Ik volg het opnamegesprek mee: alle documenten bij opname worden toegelicht, de opnameovereenkomst, de interne afsprakennota, de te ondertekenen stukken zoals het mandaat voor de apotheker, het contract voor de eventuele huur van een frigo, het gebruik van bepaalde meubels voor de kamer,  de borgstelling. Alle documenten worden ondertekend door de dochter die al lange tijd de zorg op zich neemt.

Ik eindig de dag en mijn stageweek met een gesprek met de directeur.  We overlopen de week en kijken ook nog de boordtabel na, het werkinstrument voor de directie. Maandelijks worden diverse cijfers opgevolgd, de zorggraad, de bezetting, de RIZIV-inkomsten worden vergeleken met de begroting. Een tijd geleden opteerde de organisatie ervoor om mensen met O- en A-profielen niet meer op te nemen. Zij kunnen zich ook niet meer inschrijven en zo werd het onderscheid tussen de actieve en passieve wachtlijst opgeheven. Het valt de medewerker van de sociale dienst soms zwaar dat ze mensen met dergelijk profiel geen perspectieven kan bieden. We staan nog even stil bij de zorgvisie van de directie en bij de richting die zij hiermee wil uitgaan: een warme, krachtige zorg, nog meer uitgaand van de individuele noden en behoeften van toekomstige bewoners, minder routine, meer maatwerk.  Er zijn nog veel ambities, bij mij overheerst het gevoel dat de mensen hier in goede handen zijn en blijven.

Ik ben de voorziening dankbaar voor de ‘inkijk’, voor de transparantie en de zorg waarmee ik ontvangen werd. Het doet mij nog meer dan ooit beseffen welke verantwoordelijkheid we als maatschappij hebben ten aanzien van vaak zeer kwetsbare ouderen die het verdienen om goed te leven en om goede zorgen te krijgen wanneer die nodig zijn.

Dank aan de directie, alle medewerkers, de bewoners !

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s