Ceci n’est pas un accord social

Het is een unicum in de zorgsector: 90% van de werkgevers verklaart zich niet akkoord met het ontwerp van sociaal akkoord dat de miImagenisters van Sociale Zaken en Werk voorleggen. Dat doen de werkgevers nochtans niet om dwars te liggen, neen, wel omdat ze willen inspelen op de huidige maatschappelijke noden van een steeds ouder wordende bevolking.

Waar draait het nu precies om? Op tafel ligt een budget van 50 miljoen euro voor werkgevers en werknemers van de gezondheidszorg. Daarvan moet 40 miljoen (op jaarbasis) besteed worden aan de creatie van nieuwe jobs, de overige 10 miljoen (oorspronkelijk eenmalig) aan koopkrachtverhoging. In het voorstel van de ministers wordt al 3,5 miljoen van die 10 miljoen opgesoupeerd om de syndicale premie op te krikken. Vreemde prioriteiten en bovendien blijkt the sky dan ook nog eens the limit:in het sociaal akkoord lezen we dat de bevoegde ministers in de regering zullen verdedigen dat ook die 10 miljoen jaarlijks moet terugkeren. Benieuwd waar ze dat bedrag in deze economisch moeilijke tijden vandaan zullen halen.

Uiteraard vormt dit niet de kern van de discussie. Wat de werkgevers vooral voor de borst stoot, is dat vakbonden en ministers de signalen van de Vergrijzingscommissie nog niet begrepen hebben. Ze pleiten voor een loonsverhoging voor enkele groepen van werknemers en een verhoogde vakbondspremie.

Die eisen druisen lijnrecht in tegen de vraag van de werkgevers om 10 miljoen euro integraal toe te kennen aan de (verdere) uitbouw van een tweede pensioenpijler voor de werknemers van de ziekenhuizen, woonzorgcentra, revalidatiecentra, thuisverpleging… Vrouwelijke personeelsleden maken immers nog steeds de meerderheid uit in de zorg en onze voorzieningen signaleren ons dat een steeds groter wordende groep van hen alleenstaand is en/of tijdelijk deeltijds werkte voor hun kinderen. Hun pensioen zal minimaal zijn en een aanvullend pensioen bijgevolg onontbeerlijk. Daarnaast klagen de werkgevers de schrijnende ongelijkheid tussen de sectoren aan: contractuele werknemers in de zorg ontvangen ongeveer 500 euro per maand minder pensioen dan statutairen in de openbare ziekenhuizen en woonzorgcentra, al voeren ze precies hetzelfde werk uit. Helemaal onaanvaardbaar is dat er in de laatste fase van de onderhandelingen voorgesteld werd om een deel van de middelen te besteden aan de tweede pensioenpijler, maar dan alleen voor de contractuelen in de openbare sector. Voor de werknemers in de private non profit is nauwelijks iets voorzien.

Met dergelijke willekeur kunnen de werkgevers zich niet akkoord verklaren. Zorgnet Vlaanderen roept de ministers op om opnieuw aan tafel te zitten en te gaan voor een duurzaam sociaal akkoord, dat echt sociaal is.

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Ceci n’est pas un accord social

  1. Anne Degadt zegt:

    Volledig akkoord met jullie standpunt!!!

  2. John Tijtgat zegt:

    Deze avond hoor ik op TV dat Mr Degadt achter de indexsprong staat . Hij klaagt in bovenstaand artiekel hoe erg het gesteld is met het personeel, hij wil ze een tweede pensioenpijler geven, maar eerst zal hij ze 2% loon doen inleveren via de indexsprong. Een beetjs serieux zou wel gepast zijn.

  3. Britt zegt:

    Arrogant wat ik vandaag hoorde op TV van Degadt.Ons 2 % doen inleveren???????
    Gaat hij zelf ook 2 % inleveren?

  4. toekomst zegt:

    ZORGSECTOR ZORGT VOOR ANDEREN? HIER ZORGT DE SECTOR VOOR ZICHZELF EN LAAT DE ANDEREN IN DE KOU STAAN. HET LEVEN IS ZEER DUUR EN IEDEREEN HEEFT WEL DIE 2% NODIG. OF MOET IEDEREEN IN DE ZORGSECTOR TERECHT KOMEN OM DAARBIJ NOG FINIANCIEEL GEHOLPEN TE WORDEN OOK.

  5. Chris De Buysere zegt:

    Indexsysteem in ons land is concurrentieel onbetaalbaar en wordt onhoudbaar. Eén indexsprong is al geen oplossing en mag zeker niet ten voordele zijn van de winstnemende zuilen. Meer financiële middelen in de zorgsector mogen ook besteed worden in de toekomst van zijn zorgverleners, bv. aanvullend pensioen dat in de privé nonprofitsector ontoereikend is voor een deftig bestaan. Een goede groepsverzekering is meer waard dan die 2%! Hoe komt het dat hier verpleegkundigen tekort zijn?.Nù een weinig inleveren kan ruimte bieden voor verbetering en continuïteit van kwaliteit. Als de beschikbare middelen maar niet overgeheveld worden naar andere noodlijdende sectoren of opties…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s