Talent voor zorg

Onlangs was  Mieke Van Hecke, directeur-generaal van het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs te gast op onze raad van bestuur. Zij had het over de aansluiting onderwijs-werkveld. Een erg actueel onderwerp, ook voor de zorgsector. Zeker nu een hervorming van het secundair onderwijs wordt voorbereid.

Eén betrachting van die hervorming is alvast om het beruchte watervalsysteem tegen te gaan. Het is al langer bekend dat veel ouders de neiging hebben om hun kinderen ‘zo hoog mogelijk’ te laten beginnen. Het idee hierachter lijkt niet eens zo gek: als het niet lukt, kan zoon of dochter nog altijd een niveau zakken.

Er is echter iets fundamenteel fout met deze redenering. Ze houdt immers een hiërarchie van onderwijsniveaus in. Het algemeen secundair onderwijs (ASO) zou dan het hoogste schavot zijn, gevolgd door het technisch onderwijs (TO), het beroepsonderwijs (BSO) en ten slotte het bijzonder onderwijs. Wij moeten dringend af van dat hiërarchisch denken, want het slaat nergens op. De verschillende onderwijsniveaus zijn even waardevol en leiden alle tot prima professionele kansen na het onderwijs.

Nieuw in de hervorming wordt ook de introductie van brede aandachtsgebieden. Zo zou personenzorg een thema kunnen worden dat in zowel het ASO als het TO en het BSO aan bod kan komen. Voor de zorg zou dat een groot pluspunt kunnen zijn. Vandaag krijg zorg in het ASO immers te weinig aandacht, waardoor weinig jongeren uit het ASO geprikkeld worden om voor zorg te kiezen, terwijl er ook voor studenten met een ASO-opleiding  heel veel kansen zijn in de zorg.

Wat het hoger onderwijs betreft, onthoud ik uit de voordracht van Mieke Van Hecke dat we moeten oppassen voor een opbod aan masteropleidingen tegenover bacheloropleidingen. Ook hier loert een nutteloze en zinloze hiërarchie om de hoek. Een masteropleiding is meer theoretisch en academisch van aanpak, terwijl een bachelor meer praktijkgericht is. Maar beide zijn even waardevol, leiden tot prachtige jobs en verdienen evenveel waardering.

Wat uiteindelijk telt, is dat onze kinderen gelukkige mensen worden, privé en professioneel. Voor iedereen is er een plaats, ook in de zorg. Het is zoals het in de campagne ‘Ik ga ervoor’ klinkt: een zorgjob, dat is werken met hoofd, handen en hart. Elk talent is welkom!

Lees ook het verslag van het bezoek van Mieke Van Hecke op onze website.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Management en beleid, Non-profit en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s